El Greco to Rippl-Rónai

W najbliższy weekend odwiedzamy Budapeszt i Muzeum Sztuk Pięknych czyli Szépművészeti Múzeum. Również El Greco to Rippl-Rónai – Marcell Nemes, Art Patron and Collector. Większość obrazów El Greco przeniesiono z galerii hiszpańskiej na tę wystawę. Oprócz nich w Szépművészeti Múzeum można zobaczyć dzieła Velázqueza, Murillo, Ribery, Juana Carreno de Mirandy, Alonso Cano, Goi. 

Wojciech Pastuszka

Zaczęło się we Florencji, a przypomniało gdy Wojciech Pastuszka nazwał pupę Wenus z lustrem Velázqueza 'niechybnie najpiękniejszą pupą w dziejach malarstwa', o czym można przeczytać tutaj. Zapytałam brzydszą część populacji. Opinie były podobne do pierwszego komentarza pod obrazem - nie ma się czym zachwycać, to tylko pupa. 

hit

Dziś hit, czyli El Greco to Goya. The Taste for Spanish Paintings in Britain and Ireland  Allana Brahama. 

Leon Piniński 'Przechadzka po muzeach madryckich'

O Pinińskim pisałam już w jednym z wcześniejszych postów. Poniżej zamieszczam wyjaśnienie, dlaczego informacje o Leonie Pinińskim znalazły się w blogu o sztuce hiszpańskiej i portugalskiej. 

'Przechadzka po muzeach madryckich' Leona Pinińskiego to jeden z ciekawszych polskich tekstów na temat sztuki hiszpańskiej powstałych na początku XX wieku. 

Piniński urodził w 1857 we Lwowie. Ukończył studia prawnicze i w 1880 uzyskał tytuł doktora. W roku 1891 został profesorem prawa rzymskiego na Uniwersytecie Lwowskim. Był członkiem Akademii Umiejętności, sprawował funkcję posła do Rady Państwa w Wiedniu, a w latach 1894 - 1898 zasiadał w Sejmie Krajowym we Lwowie. W roku 1898 został namiestnikiem Galicji. Po zakończeniu I wojny światowej podjął na nowo pracę naukową, studia nad sztuką i muzyką oraz kolekcjonerstwo. Swoje bogate zbiory ofiarował Zamkowi Królewskiemu na Wawelu. Zmarł w 1938 roku we Lwowie.

Malarstwo hiszpańskie w Ermitażu #2

Zainteresowanie malarstwem hiszpańskim w pierwszej połowie XIX wieku i pojawienie się na rynku znacznej liczby hiszpańskich obrazów pozwoliło powiększyć dział sztuki hiszpańskiej w Ermitażu w dość krótkim czasie. W 1814-15 zakupiono amsterdamską kolekcję bankiera Coesvelta, której główną atrakcją była szesnasto- i siedemnastowieczna szkoła hiszpańska, do tej pory reprezentowana przez kilka dzieł Murilla. W kolekcji Coesvelta byli najwięksi hiszpańscy mistrzowie - Francisco Zurbarán, Francisco Ribalta, Juan Pantoja de la Cruz, Antonio Pereda i Diego Velázquez.

Diego Velázquez, 1638; z kolekcji W. Coesvelta