Etykiety

niedziela, 17 października 2010

Co łączy Jana Popławskiego i Leona Pinińskiego?

Okazuje się, że obaj ofiarowali dzieła ze swoich kolekcji muzeum na Wawelu. Jan Popławski obraz Fransa Franckena:

Frans Francken (1581-1642), Occasio - alegoria sprzyjającego losu

Natomiast kolekcja Leona Pinińskiego obok kolekcji Karoliny Lanckorońskiej i Jerzego Mycielskiego stanowi największy zespół malarstwa w zbiorach wawelskich. Jeden z ciekawszych obrazów należących do Pinińskiego to Portret mężczyzny Christophera Ambergera.  

czwartek, 14 października 2010

hiszpańscy artyści w kolekcji Popławskiego

Antonio de Pereda y Salgado
Św. Hieronim
olej, płótno; 164x109 cm
Muzeum Narodowe w Poznaniu



Antonio de Pereda (1611-1678) był synem malarza z Valladolid, artystyczne wykształcenie uzupełniał w stolicy u Pedra de las Cuevas. Działał w Kastylii i Madrycie, głównie na zlecenie kościołów. Poza obrazami religijnymi tworzył martwe natury typu "vanitas'. Na styl Peredy miało wpływ malarstwo flamandzkie, twórczość Caravaggia i jego naśladowców.

środa, 13 października 2010

kolekcja Jana Popławskiego c.d.

Na początku 2000 roku wnuczka Jana Popławskiego, Elena Orłowa-Głąbska wystąpiła o zwrot kolekcji, znajdującej się w MNW. Można o tym przeczytać tutaj


Jan Popławski zmarł w 1935 roku, kilka miesięcy po sprzedaniu warszawskiemu muzeum 95 obrazów ze swojej kolekcji. Wypłata należności przeszła na jego żonę Olgę, a gdy ta zmarła w 1937 roku na jedynego syna Popławskich - Jana. Jan, urodzony w 1900 roku w Petersburgu zmarł tragicznie w czasach okupacji w wieku 41 lat. Spadek, w tym resztę kolekcji odziedziczyła jego żona - Janina. 

poniedziałek, 11 października 2010

kolekcja Jana Popławskiego

Ze zbiorem malarstwa hiszpańskiego zgromadzonym w Ermitażu związany jest jeden z polskich kolekcjonerów, Jan Popławski. 

Popławski urodził się w 1860 roku w Czycie na Syberii, gdzie osiedlił się jego ojciec. Ukończył gimnazjum w Irkucku, studiował na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Warszawie i Medyko-Chirurgicznej Akademii w Petersburgu. W stolicy Rosji zasłynął jako doskonały specjalista, co pozwoliło otworzyć mu prywatną praktykę i umożliwiło zakupy dzieł sztuki. Działalność kolekcjonerską rozpoczął w 1885 roku, najpierw amatorsko i na niewielką skalę. Podczas częstych podróży za granicę zwiedzał muzea i galerie, co wywarło wpływ na poziom kolekcji.

piątek, 1 października 2010

Malarstwo hiszpańskie w Ermitażu #2

Zainteresowanie malarstwem hiszpańskim w pierwszej połowie XIX wieku i pojawienie się na rynku znacznej liczby hiszpańskich obrazów pozwoliło powiększyć dział sztuki hiszpańskiej w Ermitażu w dość krótkim czasie. W 1814-15 zakupiono amsterdamską kolekcję bankiera Coesvelta, której główną atrakcją była szesnasto- i siedemnastowieczna szkoła hiszpańska, do tej pory reprezentowana przez kilka dzieł Murilla. W kolekcji Coesvelta byli najwięksi hiszpańscy mistrzowie - Francisco Zurbarán, Francisco Ribalta, Juan Pantoja de la Cruz, Antonio Pereda i Diego Velázquez.

Diego Velázquez, 1638; z kolekcji W. Coesvelta

czwartek, 30 września 2010

Włosko-hiszpańskie znajomości

Dziś trochę Włoch, ale ze szczyptą Hiszpanii.

Informacje o Partii szachów Sofonisby Anguissoli, która dziś znajduje się w Muzeum Narodowym w Poznaniu można znaleźć m.in. w Rediscoveries in Art Haskella. Obraz pochodzi z kolekcji Luciena Bonaparte. Atanazy Raczyński kupił go w 1823 roku w Paryżu za 3.000 franków. Przed 1734 Partia szachów znajdowała się w Palazzo del Giardino w Parmie, potem w Muzeo Nazionale w Neapolu, skąd zabrał ją Bonaparte.

Anguissola (ok. 1532-1625) pochodziła z Cremony, a uczyła się u Campiego. Od 1559 roku była nadworną malarką Filipa II Hiszpańskiego. Do Włoch wróciła w 1580 roku.

Partia szachów przedstawia trzy siostry artystki - Lucię, Minerwę i Europę, grające w szachy oraz piastunkę, która nie pasuje do całej sceny - ta część obrazu została prawdopodobnie przemalowana.

Sofonisba Anguissola, 1555(?)
Sofonisba malowała później inne portrety swych pięciu sióstr, brata i ojca, w wizerunkach pojedynczych i grupowych oraz serię autoportretów od wczesnej młodości aż po wiek dojrzały.

Inne portrety rodzinne malarki można znaleźć tutaj.

Informacje o Anguissoli pochodzą z katalogu wystawy w MN w Poznaniu 'Galeria Atanazego Raczyńskiego', Poznań 1981.

środa, 29 września 2010

Malarstwo hiszpańskie w Ermitażu

Pierwsze dzieła hiszpańskie zostały włączone do Ermitażu przez Katarzynę II. Boy with a dog Murilla zakupił w Paryżu Denis Diderot.

Katarzyna od chwili objęcia tronu chciała stworzyć kolekcję, która rozsławiłaby ją samą i cesarstwo rosyjskie. W Paryżu przebywali mniej lub bardziej znani agenci - Dymitr Aleksandrowicz Golicyn i generał Becki, którzy bywali u Madame Geoffrin, Grimm czy hrabia Szuwałow. Jednak Katarzyna wiedziała, że zakupy we Francji wymagają obecności rodowitego Francuza, który posiadałby nieprzeciętny smak artystyczny a do tego byłby dobrym dyplomatą. Wybór padł na Denisa Diderota. Diderot był przez długie lata agentem carycy i dobrze wywiązywał się ze swego zadania. Chłopiec z psem pochodził z kolekcji E.-F. Choiseula i został włączony do Ermitażu w 1772 roku. Inne informacje podaje Cabanne. Pisze, że na licytacji kolekcji Choiseula Diderot kupił dwa obrazy Murilla: Młody wieśniak i Młoda wieśniaczka. Niewykluczone, że Chłopiec z psem to pierwszy z tych obrazów. W 1774 zbiory powiększyły się o Luncheon Velázqueza (taka a nie inna atrybucja pojawiła się dopiero w 1895, można podejrzewać, że w Ermitażu obraz znalazł się jako dzieło innego artysty).

Następnie była kolekcja Brühla i wymieniony wcześniej Święty Hieronim, a w 1779 Immaculata Conception z kolekcji Walpole'a. W międzyczasie - rok 1768, zbiory Ermitażu powiększyły się o Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu Murilla, który pochodził z kolekcji N. Gaignata. Co wiemy o Gaignacie? Cabanne o jego kolekcji nie wspomina.


Reszta jutro bo autorka wybiera się na 'Matkę Teresę od kotów':-)