Federico de Madrazo y Kuntz w Museo de Bellas Artes w Walencji

Federico de Madrazo y Kuntz, Portret mężczyzny z laską, Museo de Bellas Artes de Valencia

Federico de Madrazo y Kuntz (1815-1894) był hiszpańskim malarzem, uczniem Akademii madryckiej, a od 1832 roku jej członkiem. Studiował m.in. u Ingresa. Malował obrazy historyczne i portrety. Był profesorem i dyrektorem Akademii w Madrycie i dyrektorem Prado w latach 1860-68 i 1881-94.   

Federico de Madrazo

O powiązaniach malarza z Atanazym Raczyńskim można było posłuchać w Muzeum Narodowym w Poznaniu, link tutaj.

 Federico de Madrazo, Portret Atanazego Raczyńskiego, 1850 

Po zakończeniu służby dyplomatycznej w Lizbonie (1842-1848) Atanazy Raczyński został mianowany posłem pruskim w Madrycie. Spędził tam cztery lata - od kwietnia 1848 do sierpnia 1852 roku. W październiku 1850 zamówił u Federica de Madrazo swój portret jako prezent dla przyjaciela, posła austriackiego w Madrycie a później w Berlinie - hrabiego Georga Esterhazy.

iberyjska kolekcja Raczyńskiego

Informacje na temat kolekcji Atanazego Raczyńskiego - jest to fragment pracy magisterskiej. 

 Zbiór hiszpańskich i portugalskich dzieł jest wynikiem kilkuletniego pobytu Raczyńskiego na Półwyspie Iberyjskim, początkowo w Lizbonie (1842 – 1848), a następnie w Madrycie (1848 – 1852). W 1843 nabył niewielki tryptyk z Opłakiwaniem Chrystusa nieokreślonego malarza hiszpańskiego, rok później fragment predelli Gran–Vasco oraz Ostatnią Wieczerzę Eugenio da Caxes, pod koniec lat 50. XIX wieku podarowaną kościołowi w Obrzycku. W 1845 roku od francuskiego konsula Larrazabala zakupił Madonnę z dzieciątkiem Murilla, w 1846 terakotową rzeźbę z przedstawieniem Opłakiwania Chrystusa, a w czasie jednej z wypraw na prowincję - obramienie okna o bogatej, renesansowej dekoracji.

The Taste of Angels - Katarzyna Wielka

Poniżej informacje znalezione w Taste of Angels a History of Art Collecting From Ramses to Napoleon by Francis Taylor, polecam szczególnie rozdziały o Habsburgach. 

Taylor pisze, że zamiarem Katarzyny po objęciu tronu - zamiarem nigdy nie zrealizowanym - było utworzenie Akadémie du Nord z ogromną kolekcją dzieł sztuki. W rzeczywistości Katarzyna jedynie powiększyła kolekcję, którą stworzył Piotr Wielki podczas swoich podróży po Europie. 

'Noch ist Polen nicht verloren' Atanazego Raczyńskiego

Młodszy z braci Raczyńskich jest autorem czterech opracowań: Histoire de l’art moderne en Allemagne, Paryż 1836 – 1841 (opisując przy okazji też inne kraje europejskie - Francję, Danię, Anglię), Dictionnaire d’artistes pour servir a l’Histoire de l’Art moderne en Allemagne, Berlin 1842, Les arts en Portugal oraz Dictionnaire historico – artistique du Portugal, Paryż 1847, który miał stanowić jej uzupełnienie. 

Dotychczas (aż do chwili znalezienia pewnej strony internetowej, link tutaj) nie przyjrzałam się bliżej tej książce może dlatego że tytuł wskazuje na treść mało związaną ze sztuką.

Obras maestras del Museo de Capodimonte de Napoles

Odnalazłam ostatnio papiery z pierwszej podróży do Hiszpanii, w tym folder z wystawy, którą widziałam wtedy w Sewilli. Wystawę promował jeden z obrazów El Greca i co mogę napisać - nie dziwię się, że to właśnie ten obraz był na wszystkich plakatach.

El Greco, A Boy Blowing on an Ember to Light a Candle (Soplón), 

Museo Nazionale di Capodimonte, Naples

Co łączy Jana Popławskiego i Leona Pinińskiego?

Okazuje się, że obaj ofiarowali dzieła ze swoich kolekcji muzeum na Wawelu. Jan Popławski obraz Fransa Franckena:

Frans Francken (1581-1642), Occasio - alegoria sprzyjającego losu

Natomiast kolekcja Leona Pinińskiego obok kolekcji Karoliny Lanckorońskiej i Jerzego Mycielskiego stanowi największy zespół malarstwa w zbiorach wawelskich. Jeden z ciekawszych obrazów należących do Pinińskiego to Portret mężczyzny Christophera Ambergera.